Bir zamanlar sivil toplum kuruluşları ( stk,lar) odalar ve dernekler vardı . Haksızlığa karşı dik dururlardı. Fırsatçılara göz açtırmamak için birlik olur yürüyüşler basın açıklamaları yapar şehri yönetenler ile bir araya gelip sorunu kökünden çözmek için çözümler ararlardı. Şimdi sadece adları kaldı tabelalarda neden mi? Çünkü zam fırtınası tufana dönüştü.Her önüne gelen canının istediği gibi zam yapıyor.Tarladaki ürünle marketteki ürün fiyatı arasında uçurumlar var. Elektriğe suya doğal gaza yiyim den giyime aklına gelebilecek hemen hemen her şeye her gün zam yapılıyor. Sadece asgari ücretliye, emekli ve memur zamları sadece yılda bir defa enflasyon rakamlar geri çekilmeye çalışarak komik rakamlar konuşuluyor. Kısacası çay kaşığı ile verdiklerini kepçe ile geri alıyorlar. Vatandaş geçim derdine düşmüş günü kurtarma peşinde. Gençler yarınından endişeli ve umutsuz okulu bitirenler üç harfli marketlerin kasiyerleri olmuş durum da. Sanayici de huzursuz, esnaf borç batağında çiftçide halinden memnun değil ülkede hemen hemen herkes borçlu icralık durum böyle olunca aile içinde huzursuzluklar patlak vermeye başlıyor. Boşanmalara şiddete varan olaylar ortaya çıkıyor. Piyasada sıcak para yok paralar bankalarda kartlarda dönüyor. Gidişat mı? O hiç iyeye gitmiyor. TV’ lerin ,gazetelerin toz pembe göstermeye çalıştığı yaşam şartları maalesef ki halkın belini bükmüş durumda.Vatandaş ise mezarda emeklilik adı verilen 65 yaşında emekli olabilme hayallerini de rafa kaldırmış kara kara düşünmekte .Vatandaşını vergilerle trafik cezalarıyla daha da zora sokmaktalar ..
Ama içimizde hala umut var… Bu günlerde geçecek umudu.Seçimden seçime vatandaşını hatırlayanlar vatandaşın çektiği sıkıntılara Kör sağır olanlar bu milletin sıkıntılarını elbet bir gün görecekler.
SANIRIM İNŞALLAH UMUT EDİYORUM…
